Die Zwarte Vrouwen is een machtige sociale macht in de strijd geweest om onderdrukking-slavernij en Jim Crowism te beëindigen- is onbetwistbaar. Geschiedenisvertoning die met de lange periode van onderwerping begint, waren gekleurde vrouwen in de voorhoede in het weerstaan van de degradatie en ontmenselijkingsbediende naar Amerikaanse slavernij, die gedwongen scheiding van kinderen van hun moeders omvatte. Gast Waarheid sprak voor alle zwarte moeders toen zij aankondigde: "Ik heb dertien kinderen en geziene de meesten uitverkochten in slavernij en toen ik uit met het verdriet van mijn moeder, geen, maar Jezus huilde hoorde mij gedragen".

Zwarte Vrouwen weerstond het begrip dat zwart slaven, beide in de politieke en existentiële zin was. Aangezien als het identiteit, tijdens de leeftijd van slavernij in Amerika van een vrouw, door haar rollen in de familie werd gedefinieerd en; slavernij ondermijnde het basisbegrip en structuur van gezinsleven. De inspanning van gekleurde vrouwen, nochtans, om families te vormen en de verplichte plichten van moeders te verrichten was een weg om van hun identiteit in het gezicht van voorwaarden te herdefiniëren die aan verschil was met voorwaarden die steunend zijn van gezinsleven. Dus de daad om van families was een daad niet alleen tegen slavernij te vormen, maar een bevestiging van de identiteit van gekleurde vrouwen.

Familie en voormalige slaafkwartalen aan De Kluizenaarshutplantage, Savanne (Detroit Uitgeversbedrijf Mede. c1907)

Om zeker, de rollen die gekleurde vrouwen gespeelde tijdens de periode van slavernij en scheiding te zijn- sommige opgelegd en anderen van vrije wens-gedefinieerde hun begrip van vrouwelijkheid en gaf aan hun een veel geweldiger waardevermeerdering van de rollen van vrouwen buiten de familie en die de beperkte rollen uitdaagde die vrouwen- witte vrouwen in het bijzonder- werden verwacht te verrichten. Gast Waarheid, in haar memorabele verklaring Ain' t ik Een Vrouw, bevestig de uitgebreide en gelijk rollen van gekleurde vrouwen: Waarheid handhaafde, "ik heb ploeg en geplante en bijeengekomen in schuren en geen man zou mij kunnen aanvoeren. En ain' t ik een vrouw? Ik zou zoals veel kunnen werken en voedsel zo veel zoals een man- wanneer ik het- zou kunnen krijgen en draag de zweepslag ook! En ain' t ik een vrouw"?

Gebouw op de stichting en erfenis van hun foremothers, Zwarte Vrouwen van de late 19de eeuw en definieerde de vroege 20ste eeuw bewust hun missie zoals cultiveerde, groeide en de "koers" te redden. In 1916 Mary Kerk Terrell, een van de eerste Zwarte vrouwen om een universitaire graad te verdienen, weergalmde W. E. B. DuBois oproep voor een begaafd tiende die de koers zou gidsen en redden. Terrell, herkennend de historische last geplaatste op de schouders van gekleurde vrouwen gedonderd:

Wij hebben onze eigen levenden om te leiden. Wij zijn dochters, zussen, moeders en echtgenotes. Wij moeten onze families ons verzorgen en moeten grootbrengen, als alle vrouwen. Wij moeten meer dan andere vrouwen doen. Die van ons die gelukkig zijn om opvoeding te hebben moeten het met het minder gelukkige van onze koers delen. Wij moeten in onze gemeenschappen gaan en moeten hen verbeteren; wij moeten in de natie gaan en moeten het veranderen. Vooral moeten wij als negervrouwen ons organiseren en moeten samenwerken.

Terrell, Anna Julia Kuiper en andere gekleurde vrouwen knoopten inzichtelijk de vooruitgang van Zwarten naar de rol van gekleurde vrouwen in het volbrengen van hun historische rol in maatschappij als moeders, echtgenotes en "veranderingsagenten". Deze gecombineerde rollen zijn wat aan gekleurde vrouwen hun speciale plaats in de geschiedenis gaf zoals een "corrigerende macht" zijnd. Om hun missie van vooruitgaan om de voorwaarden van de "koers" te verbeteren en te Amerikaanse maatschappij, Zwartevrouwen begonnen veranderen in verenigingen en clubs zich te organiseren. Deze vrouwen in de woorden van Anna Julia Kuiper geloofden dat het noodzakelijk voor gekleurde vrouwen was om voorwaarts te stappen "om vorm, vorm te helpen en leid de gedachte" van hun leeftijd. Ziend zichzelf als deel van een grotere betekenis in de opruiming van geschiedenis, beslisten zij dat zij het instrument van geschiedenis en natie-bouwende zouden worden, zouden de rol van acteurs en scheppers in de worden veronderstellen die meerderjarig is van Zwarten als een bewuste mensen. Om zeker te zijn, zagen zich zij als de onderwerpen van geschiedenis, definieerden zich en hun missie in hun eigen termijnen.

De natie-bouwende taak welke Terrell, Kuiper, Welt-Barnett, Patterson en anderen ondernamen tijdens de periode in Zwarte geschiedenis bekende als het "dieptepunt" was. Tijdens deze periode beantwoordden niet zwarte mensen raciaal geweld en onderdrukking-pandelingschap, lynchend, ontneming van rechten, koersrellen, witte chauvinistideologie en de racist imperialistische uitbreiding van Afrika en andere Derde Wereldnaties. In het Zuiden bijvoorbeeld, werden zwart, voornamelijk gekleurde mannen, voor geweld en intimidatie gemikt op. In het Noorden leed zwart aan willekeurige daden van geweld en de macht van racisme. In deze context en met volledige kennis en begrip van de toestand, gekleurde vrouwen verkondigden dat de aankomst van de van "vrouwtijdperk" de en voor de dag met een plan kwam om de "koers" gebaseerde op de vooronderstelling van gelijkheid tussen gekleurde mannen en vrouwen te verbeteren. Daarom toen geleerde en activist Fannie Williams opmerkten, "In onze ontwikkeling als een koers, de gekleurde vrouw en de gekleurde man begonnen zelfs". Zet nog een weg, Anna Julia Kuiper in haar schitterend werk, Een stem Van het Zuiden, dichterlijk en scherpzinnig schreef: "Iedereen ik beweer is die er is een vrouwelijk evenals een mannelijke zijde naar waarheid; die deze betrekking niet als minderwaardige en superieure zijn gehad, niet als betere en slechtere, niet als zwakkere en sterkere, maar als aanvullingen–complements in een noodzakelijk en symmetrisch geheel".

Uitgedaagde door racisme, dat door geslacht is onderdrukt, afwees door de organisatie van witte vrouwen, zwarte clubwomen droeg de ontzagwekkende taak van raciale opbeuring, die aandringt dat de eerste stap in natie-bouwende het geloof was dat vooruitgang in van gekleurde vrouwen de vooruitgang van de koers markeerde. Het visioen, werk en prestaties van de zwarte clubwomen van het late 19de en vroege 20ste eeuwen definieerden Zwarte vrouwen als een corrigerende macht in de geschiedenis. Voor als nationale organisator Addie Hunton Nationale Vereniging van Kleurde Vrouwen, verkondigde: "Het [zwart] vrouw is geweest de motiefmacht in wat dan ook door de koers is bereikt".

Bronnen;

Een Stem van het Zuiden, Anna Julia Kuiper

Een Poetsende Draad van Hoop, Darlene Clark Hine en Kathleen Thompson

Een te Zware Lading: Zwart Vrouwen in Verdediging van Zichzelf, 1894-1994, Deborah G

Deel dit aan:

Etiketten: Zwarte Vrouwen, Zwarte Vrouwen in de Geschiedenis, Zwart Vrouwen, vrouwen in de geschiedenis, Vrouwen's Geschiedenis Maand

Die Zwarte Vrouwen is een machtige sociale macht in de strijd geweest om onderdrukking-slavernij en Jim Crowism te beëindigen- is onbetwistbaar. Geschiedenisvertoning die met de lange periode van onderwerping begint, waren gekleurde vrouwen in de voorhoede in het weerstaan van de degradatie en ontmenselijkingsbediende naar Amerikaanse slavernij, die gedwongen scheiding van kinderen van hun moeders omvatte. Gast Waarheid sprak voor alle zwarte moeders toen zij aankondigde: "Ik heb dertien kinderen en geziene de meesten uitverkochten in slavernij en toen ik uit met het verdriet van mijn moeder, geen, maar Jezus huilde hoorde mij gedragen".

Zwarte Vrouwen weerstond het begrip dat zwart slaven, beide in de politieke en existentiële zin was. Aangezien als het identiteit, tijdens de leeftijd van slavernij in Amerika van een vrouw, door haar rollen in de familie werd gedefinieerd en; slavernij ondermijnde het basisbegrip en structuur van gezinsleven. De inspanning van gekleurde vrouwen, nochtans, om families te vormen en de verplichte plichten van moeders te verrichten was een weg om van hun identiteit in het gezicht van voorwaarden te herdefiniëren die aan verschil was met voorwaarden die steunend zijn van gezinsleven. Dus de daad om van families was een daad niet alleen tegen slavernij te vormen, maar een bevestiging van de identiteit van gekleurde vrouwen.

Familie en voormalige slaafkwartalen aan De Kluizenaarshutplantage, Savanne (Detroit Uitgeversbedrijf Mede. c1907)

Om zeker, de rollen die gekleurde vrouwen gespeelde tijdens de periode van slavernij en scheiding te zijn- sommige opgelegd en anderen van vrije wens-gedefinieerde hun begrip van vrouwelijkheid en gaf aan hun een veel geweldiger waardevermeerdering van de rollen van vrouwen buiten de familie en die de beperkte rollen uitdaagde die vrouwen- witte vrouwen in het bijzonder- werden verwacht te verrichten. Gast Waarheid, in haar memorabele verklaring Ain' t ik Een Vrouw, bevestig de uitgebreide en gelijk rollen van gekleurde vrouwen: Waarheid handhaafde, "ik heb ploeg en geplante en bijeengekomen in schuren en geen man zou mij kunnen aanvoeren. En ain' t ik een vrouw? Ik zou zoals veel kunnen werken en voedsel zo veel zoals een man- wanneer ik het- zou kunnen krijgen en draag de zweepslag ook! En ain' t ik een vrouw"?

Gebouw op de stichting en erfenis van hun foremothers, Zwarte Vrouwen van de late 19de eeuw en definieerde de vroege 20ste eeuw bewust hun missie zoals cultiveerde, groeide en de "koers" te redden. In 1916 Mary Kerk Terrell, een van de eerste Zwarte vrouwen om een universitaire graad te verdienen, weergalmde W. E. B. DuBois oproep voor een begaafd tiende die de koers zou gidsen en redden. Terrell, herkennend de historische last geplaatste op de schouders van gekleurde vrouwen gedonderd:

Wij hebben onze eigen levenden om te leiden. Wij zijn dochters, zussen, moeders en echtgenotes. Wij moeten onze families ons verzorgen en moeten grootbrengen, als alle vrouwen. Wij moeten meer dan andere vrouwen doen. Die van ons die gelukkig zijn om opvoeding te hebben moeten het met het minder gelukkige van onze koers delen. Wij moeten in onze gemeenschappen gaan en moeten hen verbeteren; wij moeten in de natie gaan en moeten het veranderen. Vooral moeten wij als negervrouwen ons organiseren en moeten samenwerken.

Terrell, Anna Julia Kuiper en andere gekleurde vrouwen knoopten inzichtelijk de vooruitgang van Zwarten naar de rol van gekleurde vrouwen in het volbrengen van hun historische rol in maatschappij als moeders, echtgenotes en "veranderingsagenten". Deze gecombineerde rollen zijn wat aan gekleurde vrouwen hun speciale plaats in de geschiedenis gaf zoals een "corrigerende macht" zijnd. Om hun missie van vooruitgaan om de voorwaarden van de "koers" te verbeteren en te Amerikaanse maatschappij, Zwartevrouwen begonnen veranderen in verenigingen en clubs zich te organiseren. Deze vrouwen in de woorden van Anna Julia Kuiper geloofden dat het noodzakelijk voor gekleurde vrouwen was om voorwaarts te stappen "om vorm, vorm te helpen en leid de gedachte" van hun leeftijd. Ziend zichzelf als deel van een grotere betekenis in de opruiming van geschiedenis, beslisten zij dat zij het instrument van geschiedenis en natie-bouwende zouden worden, zouden de rol van acteurs en scheppers in de worden veronderstellen die meerderjarig is van Zwarten als een bewuste mensen. Om zeker te zijn, zagen zich zij als de onderwerpen van geschiedenis, definieerden zich en hun missie in hun eigen termijnen.

De natie-bouwende taak welke Terrell, Kuiper, Welt-Barnett, Patterson en anderen ondernamen tijdens de periode in Zwarte geschiedenis bekende als het "dieptepunt" was. Tijdens deze periode beantwoordden niet zwarte mensen raciaal geweld en onderdrukking-pandelingschap, lynchend, ontneming van rechten, koersrellen, witte chauvinistideologie en de racist imperialistische uitbreiding van Afrika en andere Derde Wereldnaties. In het Zuiden bijvoorbeeld, werden zwart, voornamelijk gekleurde mannen, voor geweld en intimidatie gemikt op. In het Noorden leed zwart aan willekeurige daden van geweld en de macht van racisme. In deze context en met volledige kennis en begrip van de toestand, gekleurde vrouwen verkondigden dat de aankomst van de van "vrouwtijdperk" de en voor de dag met een plan kwam om de "koers" gebaseerde op de vooronderstelling van gelijkheid tussen gekleurde mannen en vrouwen te verbeteren. Daarom toen geleerde en activist Fannie Williams opmerkten, "In onze ontwikkeling als een koers, de gekleurde vrouw en de gekleurde man begonnen zelfs". Zet nog een weg, Anna Julia Kuiper in haar schitterend werk, Een stem Van het Zuiden, dichterlijk en scherpzinnig schreef: "Iedereen ik beweer is die er is een vrouwelijk evenals een mannelijke zijde naar waarheid; die deze betrekking niet als minderwaardige en superieure zijn gehad, niet als betere en slechtere, niet als zwakkere en sterkere, maar als aanvullingen–complements in een noodzakelijk en symmetrisch geheel".

Uitgedaagde door racisme, dat door geslacht is onderdrukt, afwees door de organisatie van witte vrouwen, zwarte clubwomen droeg de ontzagwekkende taak van raciale opbeuring, die aandringt dat de eerste stap in natie-bouwende het geloof was dat vooruitgang in van gekleurde vrouwen de vooruitgang van de koers markeerde. Het visioen, werk en prestaties van de zwarte clubwomen van het late 19de en vroege 20ste eeuwen definieerden Zwarte vrouwen als een corrigerende macht in de geschiedenis. Voor als nationale organisator Addie Hunton Nationale Vereniging van Kleurde Vrouwen, verkondigde: "Het [zwart] vrouw is geweest de motiefmacht in wat dan ook door de koers is bereikt".

Bronnen;

Een Stem van het Zuiden, Anna Julia Kuiper

Een Poetsende Draad van Hoop, Darlene Clark Hine en Kathleen Thompson

Een te Zware Lading: Zwart Vrouwen in Verdediging van Zichzelf, 1894-1994, Deborah G

Deel dit aan:

Etiketten: Zwarte Vrouwen, Zwarte Vrouwen in de Geschiedenis, Zwart Vrouwen, vrouwen in de geschiedenis, Vrouwen's Geschiedenis Maand